Ermeni Soykırımı Meselesi
Bu konuda şu gerçekler hiçbir zaman unutulmasın:
Bu iddalar, tarihi bir gerçek değil, siyasi bir amaçtır. İngilizlerin Osmanlıya yaptıkları baskı ile başlar. Dünya kamu oyuna, Osmanlı Ermenilere ( Hırıstiyanlara) baskı yapıyor iddalarını içeren MAVİ KİTAB ile başlar. Bu kitap, İngilizlerle Almanların arasında oluşan bir propaganda savaşının sonucu çıkarılmıştır. Osmanlı da Almanları desteklediğine göre, Osmanlıya karşı bir şeyler yapılmalıydı.
Osmanlı da sadece Türkler yaşamıyordu. Osmanlı nüfus yapısı unutulmasın. Onca karışık nüfus içinde Türkler, Ermenileri neden birden katletmeye başlasın ki ? Buna bir sebep yoktu. Buna bir niyet ve imkan da yoktu. Gençlerin hepsi, 7-70’e yedi cephede savaşa gitmekte ve geri dönmemekte idi. Geride, yaşlılar ve kadınlar kalmıştı. Onlar mı Ermenilere saldırmaya niyetlendi ?
İngiliz ve Rusların kışkırtmaları ile, kentlerde kalan Ermeniler, fırsatçılık yapmaya kalkışmışlar, bunun geldiği seviye de tahammül edilmez bir hal alınca, Osmanlı ordusunu besleyen ve eğiten Alman subayların tavsiyeleri ile TEHCİR kararı alınmıştır.
Tehcir Kararı ; Ermenilerin öldürülmesi kararı değildi. Kentlerde olaylara karışan ve planlayan Ermenilerin, belirlenen bölgelere geçici olarak gönderilmesi kararı idi. 1915 de alınan bu kararın 100. Yılına yaklaşıldıkca ( 2015 ) konu iyice ısıtılmaktadır. O günlerde İngilizlerin işine gelen bu konu, bugün ABD’nin ve AB ülkelerinin işine gelmektedir.
T.C. Develetine karşı da bu siyasi iddalar kullanılmaya devam edilmektedir. Çünkü; Lozan Antlaşmasından memnun olmayan çok ülke vardır. Bu ülkelerin başını ABD çeker; hala Lozan’ı tanımamaktadırlar.
Ermenileri düşünselerdi, bugün Ermenistanda hayat gülük gülüstanlık olurdu. Oysa orada her geçen gün nüfus göç sebebiyle azalmaktadır, insanlar açlığa yakın perişan durumdadır. Yazık bu insanlara. Ancak bu gün bu insanlar isteseler bile, bu meseleyi sonuçlandıramazlar. Çünkü konu, artık onların meselesi olmaktan çoktan çıktı.
Tarihte neler olduğunun hiçbir önemi kalmamıştır. Bugün önemli olan; mevcut güçlü devletlerin, tarihi nasıl görmek istedikleridir.
Ermenilere yazık edilmiştir. Kürtlere de yazık edilmektedir. Tarih, buna benzer çok örneklerle doludur. Kimileri oyun oynar, kimileri de oyuncak olur. Olan da zavallı vatandaşlara olur.
Bu meselenin günümüzde beni en çok üzen yönü ise; mevcut yöneticilerimizin, bu konuda sadece yeri geldiğinde savunmaya geçmeleridir. Oysa, sürekli olarak bize yapılan zulüm ve katliamları dile getirmemiz ve bunlarla ilgili bilgileri gündemde tutmamız gerekir iken, AB ye girme sevdamız ve ABD ye yaranma gayretlerimiz yüzünden susmamızdır.